چهارشنبه سوري يکي از جشن هاي باستاني ايران است. قدمت تاريخي آن به سال 1725 قبل از ميلاد مسيح باز مي گردد که ايرانيان براي دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوها و برافروختن آتش به استقبال نوروز مي رفتند. در اين جشن که آخرين شب چهارشنبه سال به پا مي شود مردم از روي آتش مي پرند و به همراه آن کوزه هاي سفالين را مي شکنند تا رنج ها و تلخ کامي هاي سال را به آتش و به ظروف شکسته بسپارند. در فرهنگ معين آمده است که چهارشنبه سوري به آخرين چهارشنبه هر سال شمسي گفته مي شود. در شب چهارشنبه سوري بوته هاي خار يا کاه را مشتعل کنند و از روي آن بپرند و بگويند:
سرخي تو از من
زردي من از تو
و اين عمل را به شگون گيرند. در جايي از اين سنت به جا مانده ملي ما نامي و نشاني از ترقه بازي و انفجار مواد محترقه نمي يابيم. به علاوه چهارشنبه سوري جشن آتش است. براي عصر يک روز از سال و در همان عصر و شب هم تمام مي شود ولي ترقه بازي که چاشني جشن چهارشنبه سوري شده ماه ها پيش از آن در هر کوي و برزن با ترکاندن نارنجک و مواد محترقه زير پاي رهگذران به قيمت شوکه کردن آنها و سلب آرامش از جامعه آغاز مي شود و تا هفته ها پس از چهارشنبه سوري ادامه پيدا مي کند.
بررسي آمار و ارقام در يک چهارشنبه سوري سال 1386  کشور 1662 نفر دچار حادثه و سوختگي شدند که اکثريت سانحه ديدگان در گروه سني 16 تا 23 سال بودند، 60 درصد آنها  دانش آموز بودند و درصد سوختگي نقاط مختلف بدن به ترتيب زير گزارش شد: 1) دست ها 32 درصد 2) چشم ها 23 درصد 3) صورت 16 درصد 4) پاها 9 درصد.
در بررسي شدت محرک هاي زيانبار صوتي ترقه همچون شليک گلوله و خمپاره معرفي شده که با شدت بيش از چهل دسي بل در صدر جدول قرار گرفته است.
در پژوهشي از 114 کودک و نوجوان که در ارزيابي اوديومتري به کم شنوايي ناشي از سر و صدا مظنون شده بودند 42 نفر دچار کم شنوايي يک طرفه و 72 نفر دچار کم شنوايي دوطرفه بودند. 90/3 درصد اين گروه پسران نوجوان و پسربچه ها بودند. وقتي از خانواده  آنها خواسته شد که علت کم شنوايي آنها ذکر شود 36 درصد موارد از کم شنوايي دوطرفه و 67 درصد از کم شنوايي يک طرفه سابقه آتش بازي و آتش افروزي با ترقه و مواد منفجره و تفنگ هاي ترقه اي را خاطر نشان مي کردند.
بي ترديد به علت اشاعه اين پديده نامطلوب، در گروه کودکان و نوجوانان پديده کم شنوايي به طور فزاينده اي در جامعه ما رو به گسترش گذاشته است.
امروز مواد آتش زا از فشفشه و سيگارت و ترقه به مواد محترقه بسيار خطرناکي به شکل نارنجک که کم از بمب صوتي و نارنجک جنگي ندارد مبدل شده است و بدين گونه آتش افروزي ها ايجاد رعب و وحشت کرده است که در هر چهارشنبه سوري با حوادث غم انگيز مصدوميت و معلوليت تا ويرانگري و مرگ در شهرها شده شاهديم و انعکاس ناگوار آن را در رسانه ها پيش رو داريم. تمام اين عوامل ايجاب مي کند تا يک بار ديگر پژوهش هاي همه جانبه اي براي بررسي راهکارهاي رفع اين بحران با مشارکت جامعه شناسان، روانشناسان، پزشکان، آموزگاران و روزنامه نگاران در گروه هاي سني کودکان و نوجوانان در اين برهه از زمان به عنوان ضرورتي مبرم صورت پذيرد.