معلولان روي بام
ماني رضوي زاده
بدون کوشيدن، نمي توان انتظار داشت که درختي به بار نشيند يا مشکلي حل شود. بدون حضور، نمي توان متوقع بود که چيزي ديده شود، شنيده شود، باور شود. اگر در گوشه اي از خانه بنشينيم و کسي را نبينيم، طبيعي است کسي هم ما را نمي بيند: "چون تو در کس ننگري، کس با تو همدم کي شود؟"... از اين روست که اعضاي انجمن باوري سعي دارند به طور مرتب در بخش هاي مختلف اجتماع حضور داشته باشند; در جاهايي که کمتر رنگ معلولي را به خود ديده است. در اماکن عمومي و تفريحي اي که استفاده از آنها حق هر شهروندي مي باشد. انجمن توانبخشي اجتماعي باور معتقد است براي آنکه جامعه از حقوق معلولان حمايت کند، لازم است تا با آدم هايي از اين قشر آشنا شود، آنها را ببيند و توانمندي هايشان را به کار گيرد. معلولان نيز براي از کنج انزوا درآمدن، بايد تلاش کنند. حضور اجتماعي داشته باشند. به پارک و سينما و تئاتر بروند، زندگي کنند.
شايد پياده روي در ارتفاعات و يک روز شاد را تجربه کردن، کار چندان خارق العادهاي نباشد; اما عصر پنجشنبه بودند کساني که از حضور گروه معلولان و دوستان و خانواده هايشان در بام تهران، تعجب مي کردند. چندي پيش با اطلاع رساني قبلي در رسانه ها، حدود پنجاه نفر ارتفاعات ولنجک را تا ايستگاه اول توچال پشت سر گذاشتند. آنها مي خواستند همچون سايرين، از فضا و هواي دامنه هاي شمالي تهران استفاده کنند. اين حضور اجتماعي مشترک معلولان و افراد سالم، در آخرين روز هفته بهزيستي و تامين اجتماعي و درکنار آقاي سعيد مزيناني (مديرکل روابط عمومي سازمان بهزيستي) صورت گرفت. او ضمن ابراز خرسندي از حضور در جمع اعضاي باور، اشاره کرد که حرکت هاي اجتماعي انجمن هاي حوزه معلولان نبايد با امکانات سازمان صورت گيرد، در غيرصورت مفهوم انجمن غيردولتي را در نظر نگرفته ايم. مزيناني اعلام کرد مديران رده بالاي سازمان آمادگي گفت وگوي صميمانه با انجمن ها را دارند و قول داد تا پس از بازگشت دکتر فقيه (رياست سازمان بهزيستي) از سفر حج، زمينه هاي آن را فراهم کند. سپس تقديرنامه اي از طرف انجمن به خاطر انتشار هفته نامه مهرنو (نشريه داخلي سازمان) به مزيناني اهدا شد.
انجمن باور همچنين قصد داشت تا مطالبات و انتظارات معلولان را از سازمان بهزيستي در قالب چند سوال، به مسوولان انعکاس دهد. انتشار فرم هاي نظرسنجي درميان حاضران و در نظرگرفتن طوماري براي طرح درخواست هاي حاضران، از جمله راه هاي جمع آوري نظرات آنها بود. قرار است اين طومار پس از باور، در ديگرNGOها گردانيده و پس از پرشدن آن، در 12 آذر (روز جهاني معلولان) به رئيس سازمان بهزيستي تحويل داده شود.
همچنين تقدير از بهاره هنرپرور (دانشجوي دکتراي شيمي - فيزيک که مقاله اش اخيرا در مجامع علمي جهان بازتاب يافت)، منوچهر نامجو (قهرمان ويلچرراني و توريست ورزشي) و محسن حسيني طاها (روزنامه نگار حوزه معلولان) از ديگر اتفاقات عصر پنجشنبه بود. گفت وگو با عابران و لبخند آميخته با تعجبي که داشتند، نشان مي داد حضور ما، برايشان جالب است. آسمان هم آن بالا زيبا بود. با درخشش هلال پرشکوه ماه و ريزش گهگاه قطرات باران، همه از دهمين حضور باوري ها در ارتفاعات توچال خرسند بودند.